Als ik om me heen kijk, en dat doe ik nog wel eens, valt me het volgende op. Kijken we elkaar nog wel eens aan? En met aankijken bedoel ik dan ook echt aankijken. Oogcontact dus. Zo te zien wel, maar niets is wat het lijkt. Wil je wezenlijk kijken en contact maken, kijk dan met je hart. Als ik op straat loop, kijk ik mensen wel eens bewust aan om te zien hoe ze reageren. De reacties zijn vrijwel hetzelfde: men kijkt weg. Waarom? Ik denk om diverse redenen. Het is te indringend of te confronterend. Het kan zelfs als bedreigend ervaren worden. Bij mannen bijvoorbeeld: maak je oogcontact en duurt dit te lang, dan kan het als intimiderend opgevat worden. De een zal zich ongemakkelijk voelen en wegkijken, de ander zal zich bedreigd voelen en tot actie overgaan. En voordat je het weet, lig je te rollebollen over straat. Dat kan kijken allemaal losmaken in een mens.
Maar kijken met je hart, dat is een heel ander verhaal.
Kijken met je hart is je verbinden met de ander. Gewoon, van mens tot mens, van energie tot energie. Als je kijkt met je hart, ga je ook anders kijken. Dat zie je niet, maar dat voel je vanbinnen. Je ervaart een fijn en warm gevoel. Hoe doe je dat, dat kijken met je hart? Dat heeft allemaal met intentie te maken. Als je intentie bestaat uit het delen van liefde met elk levend wezen... mens en dier, groot en klein... en je legt dit gevoel in het kijken naar de ander, dan zul je dat gevoel ervaren. Het is een fijn gevoel, een geluksgevoel. Hoe breng je dat in de praktijk als je dat nog nooit bewust gedaan hebt?
Een hele simpele manier is denken aan een fijne ervaring die je hebt gehad.
Het liefst een recente ervaring, die is nog het sterkst. Of roep anders een gevoel op van waardering dat je hebt voor iets of iemand. Verbind je opnieuw met dat gevoel en je zult je vanbinnen voelen gloeien. Kijk met dit gevoel naar de ander en wens hem of haar datzelfde gevoel toe, met heel je hart en ziel. Dat is kijken met je hart. Probeer het eens, oefening baart kunst. Het resultaat zal je verbazen. Want wat zul je zien? De mensen die je aankijkt vanuit deze instelling en met dat gevoel, zullen je eerst wat verbaasd aankijken. Of het zal je sowieso opvallen dat er steeds meer mensen naar je kijken.
Sommigen glimlachen naar je, jij glimlacht terug en zo is er even die verbinding.
Dat gevoel van: hé, jij mag er zijn en ik ook, en ik ben blij voor je. Dát gevoel. Dat betekent dat wanneer je hierin geoefend raakt, je dus in staat bent om ter plekke je eigen gemoedstoestand te veranderen, als je dat wilt. Heb je een dipje? Ga om je heen kijken en maak oogcontact met je hart. Niet met je hoofd, dat loopt over van de dingen die je bezighouden. Met je hart, daarmee maak je wezenlijk contact. Afijn, dit wilde ik even met jullie delen. Omdat ik iedereen dit gevoel gun, dit 'kijken-met-je-hart-gevoel'. Want we hebben elkaar zoveel te geven. En onthoud... het werkelijke geschenk is niet de gift die je doet, maar de gave om te geven, zonder voorwaarden.
Groet, John
